...στο νοσοκομείο Υγεία της Αθήνας. Η κατάσταση της υγείας του κρίνεται ικανοποιητική, αλλά ο πρώην νομάρχης νοσηλεύεται στην εντατική μονάδα, ενώ αύριο θα μεταφερθεί σε δωμάτιο της καρδιολογικής κλινικής προκειμένου να αναρρώσει. Ο κ. Γάσπαρος βρισκόταν στην Αθήνα για προγραμματισμένες εγχειρήσεις ασθενών του, όταν εξ αιτίας της κούρασης, αλλά και της "αγάπης του για το τσιγάρο" αισθάνθηκε συμπτώματα ταχυκαρδίας με αποτέλεσμα οι συνάδελφοι γιατροί να συστήσουν περαιτέρω εξετάσεις. Μετά τη στεφανιογραφία διαγνώστηκε πρόβλημα και αποφασίστηκε η άμεση εισαγωγή στο χειρουργείο. Η επέμβαση έγινε από τον γνωστό καρδιοχειρούργο Στρατή Παττακό και η έκβασή της θεωρήθηκε επιτυχής. Περαστικά και σιδερένιος.
Στα νιάτα μας, πριν από 20 χρόνια, κάθε απόγευμα πηγαίναμε στο βιβλιοπωλείο του Γιάννη. Καθόμασταν και τον πειράζαμε, όση ώρα αυτός έγραφε στην πίσω όψη παλιών ψηφοδελτίων, τη βραδυνή ανταπόκριση στο 2ο Πρόγραμμα. Με κάτι γράμματα μεγάλα, προσπαθώντας να τα κάμει καλλιγραφικά, έγραφε τις τοπικές ειδήσεις και μετά, στις οχτώ και είκοσι ακριβώς, χτυπούσε το τηλέφωνο και εμείς καθόμασταν και τον ακούγαμε που έλεγε τις ειδήσεις του νησιού στην Αθήνα. Μας μίλαγε για τα βιβλία που θα έγραφε, για τα ταξίδια του στην Κύπρο και μας έδινε βιβλία να διαβάσουμε. Ο Γιάννης δεν μας ζήτησε ΠΟΤΕ λεφτά για όσα βιβλία μας έδινε. Πάντα είχα την εντύπωση ότι ο Γιάννης δεν θα πρέπει να πήρε λεφτά για κανένα από τα βιβλία που πούλαγε. Για όλους είχε ένα παρανόμι. Εμένα με έλεγε πουνεντέζο. Στις εννιά, ο Γιάννης κλείδωνε την πόρτα και έπαιρνε το δρόμο για το σπίτι. Χειμώνα - καλοκαίρι, σκυφτός κάτω από τις καμάρες στο ίδιο δρομολόγιο. Τα τελευταία χρόνια, έκλεισε το μαγαζί, έφτιαξε το "κάστρο του" στο Μπανάτο -εμείς τον πειράζαμε που έφτιαξε σπίτι δίπλα στο νεκροταφείο- και αφοσιώθηκε στη βιβλιοθήκη του. Είχε πολλά και καλά βιβλία ο Γιάννης. Κάπου-κάπου μας έφερνε και κανένα να μας το δανείσει. Μετά ήρθε η αρρώστια και ο Γιάννης όλο και λιγότερο ερχόταν να μας δει. Καλό ταξίδι φίλε Γιάννη. Τη μυρωδιά του βιβλιοπωλείου σου, τη μυρωδιά του κιτρινισμένου βιβλίου, δεν θα την αφήσουμε ποτέ να φύγει από πάνω μας.
Ποτέ δεν περίμενα να χαιρετήσω τόσο νωρίς ένα συμμαθητή, ένα φίλο από τα μαθητικά μου χρόνια, ένα τόσο καλό παιδί. Πάντα ευγενικός και σοβαρός. Λοίζο, αντίο. Καλό ταξίδι. Από εκεί που βρίσκεσαι τώρα να προσέχεις τη γυναίκα σου, που έχασε το στήριγμά της και τα παιδιά σου, που δεν πρόλαβες να τα δεις να μεγαλώνουν. Στο καλό.
...πέτυχε ο δικός μας Στάθης Καραμαλίκης την Κυριακή, βάζοντας "κουλούρα" στην εκλεκτή του, Ντενίζ Πάτρα. Πολλές ευχές για προσωπική και οικογενειακή ευτυχία.
...ένα από τα πιο παλιά -ίσως το παλιότερο- εστιατόριο που υπήρχε στη Ζάκυνθο. Για περισσότερα από 60 χρόνια το όνομα Ζωχιός υπήρξε σημείο συνάντησης για φαγητό και κουβέντα. Το εστιατόριο ξεκίνησε να λειτουργεί προπολεμικά στο οικόπεδο μπροστά από τη σημερινή του θέση, από τον Κερκυραίο Βασίλη Ζωχιό, από τον οποίο πήρε και τ' όνομα του. To 1970 το εστιατόριο πέρασε στα χέρια του κυρ Αντώνη του Δρόσου και της γυναίκας του της κυρά Τασούλας, για να φτάσει να λειτουργεί μέχρι και πριν από λίγες μέρες από την κόρη τους Νάνσυ. Πόσοι και πόσοι δεν φάγανε τα μαγειρευτά της κατσαρόλας και του φούρνου στο Ζωχιό. Εμείς -τα πιτσιρίκια της γειτονιάς- θα θυμόμαστε για πάντα τις φρέσκες φρατζόλες που μας έκοβε στη μέση ο κυρ Αντώνης και μας τις γέμιζε με κόκκινη σάρτσα -σούβο το λέγαμε- και μας τις έδινε τυλιγμένες σε λαδόκολα για να κολατσίσουμε κάθε πρωί. Πάει ο Ζωχιός, πάνε και οι φρατζόλες με το σούβο!
...τον Ξανθιώτη blogger του krogias.blogspot, που ήρθε για διακοπές στο Φιόρο του Λεβάντε με το έτερον ήμιση. Ο Γιώργος έχει έρθει εδώ και μέρες στο νησί, αλλά περίμενε να περάσει καμιά βδομάδα για να μαυρίσει και μετά να έρθει να τα πούμε. Που να φανταστεί ότι οι περισσότεροι ντόπιοι είναι κάτασπροι, αφού δεν τους μένει καιρός ούτε για μια βουτιά, πόσο δε μάλλον για ηλιοθεραπεία. Ο Γιώργος δήλωσε μαγεμένος με το Τζάντε. Σχεδόν δεν τον ένοιαζε που στο Κερί που μένει δεν υπάρχει internet και αναγκάζεται να ανεβάζει post με το blackberry. Του άρεσε ο τόπος, οι άνθρωποι, το φαγητό, η θάλασσα, οι παραλίες. Βουρλίστηκε με τον Λαγανά και τον παρομοίασε με το Λας Βέγκας. Είπε ότι θα έμενε για πάντα εδώ αν έβρισκε μια δουλειά στα μέτρα του και ότι «η Ζάκυνθος είναι άλλος κόσμος». Χάρηκα που ο Γιώργος αγάπησε τη Ζάκυνθο. Ίσως με τον καιρό την αγαπήσουμε και μεις...
...που μας έφτιαχνε πατάτες και αυγά τηγανητά και τρώγαμε μαζί με τον Άκη. Η κηδεία της, σήμερα στις 6 το απόγευμα στη Μητρόπολη. Καλό ταξίδι κυρά Γιωργία. Εμείς θα σε θυμόμαστε, που ερχόσουν μαζί με τον εγγονό σου Ανδρέα, στις συναυλίες του Χατζηγιάννη.
...και ο Eleven τρίπλαρε ακόμα και τα δέντρα, σήμερα έχουν στηθεί τραπέζια και καρέκλες, μαζί και κάτι κακόγουστες βιτρίνες με φωτογραφίες από mousaka και souvlaki! Τα δέντρα του 'Αμμου κόπηκαν και στη θέση τους φύτρωσαν τσιμεντένιες μάντρες και σιδερένιες καγκελόπορτες, πίσω από τις οποίες θα πρέπει να παίζουν τα πιτσιρίκια. Για την ώρα το λουκέτο κρέμεται από τα σκουριασμένα κάγκελα της παιδικής χαράς. Σε λίγα χρόνια θα το κρεμάσουμε και στις καρδιές των παιδιών μας!
Στο CERN κάνουν πειράματα για να βρουν τα μποζόνια σωματίδια, προσπαθώντας να κατανοήσουν τον τρόπο δημιουργίας του σύμπαντος. Πριν από λίγες μέρες ο διάσημος φυσικός Στίβεν Χόκινγκ στοιχημάτισε 300 στερλίνες ότι δεν θα βρεθεί το μποζόνιο. Είχε άδικο. Το Μποζόνιο βρέθηκε στη Ζάκυνθο! (Στη φωτογραφία η κόρη του Μποζόνου και της Μυρτώς). Να μας ζήσει και ο Χόκινγκ να μας στείλει τα λεφτά! 
