Πέμπτη, 7 Απριλίου 2011

Μια Κυριακή στην πλατεία.

Κυριακή απόγευμα τα café της πόλης και ιδιαίτερα στην πλατεία γεμάτα, οι γονείς έβγαλαν τα παιδάκια τους να απολαύσουν τον απογευματινό ήλιο και να τρέξουν λίγο ή να κάνουν ποδήλατο μετά από μια βδομάδα κλεισούρας και διαβάσματος με τα φροντιστήρια να πιέζουν ασφυκτικά το ελεύθερο ωράριο τους. Για «κακή» τους τύχη επέλεξαν αυτό που οι αιρετοί μας ονομάζουν «πλατεία»*
{*Πλατεία (ή) ουσιαστικό= πλατιά επίπεδη έκταση μέσα στα χωριά και στις πόλεις διαμορφωμένη για χοροστάσι (χώρος που γίνονται χοροί και κοινωνικές ή πολιτιστικές εκδηλώσεις) ή περιπάτους}
Λέω για κακή τους τύχη γιατί μόνο καλή δεν είναι το να επιλέξεις να πας με παιδιά εκεί. Το μέρος αυτό είναι εδώ και πολλά χρόνια το σημείο συγκέντρωσης και επίδειξης (είναι το μόνο που μπορούμε να κάνουμε πάρα πολύ καλά ως Ζακυνθινοί), της καινούργιας μηχανής ή του ακριβού αυτοκινήτου, που μας πήρε ο μπαμπάς μας για να εξιλεωθεί για την απουσία του από το σπίτι, λόγω της δουλειάς (το super market ή το ξενοδοχείο σε θέλει από πάνω 24 ώρες επί 8 περίπου μήνες με την προετοιμασία). Για να μην ξεφεύγουμε από την ουσία το μέσον επίδειξης λοιπόν την Κυριακή που όλα τα πιπίνια (κορίτσια επί το λαϊκό) είναι μαζεμένα στα café της «πλατείας» αρχίζουν τα τηλεφωνήματα ¨
-Ρε μ……. είναι εδώ σου λέω πέρνα τώρα.
-Που;
-Στο …………. Café πέρνα σου λέω να σε δει, της μίλησε η δικιά μου, μοστράρισε την μηχανή να πάθει πλάκα.
Έλα όμως που και οι οικογένειες έχουν την ίδια ιδέα να κατεβούν αυτή την ώρα για να μοστράρουν και αυτοί όχι τις μηχανές τους αλλά τα παιδιά τους με τα ποδηλατάκια τους ή τα πατίνια τους ή και με τα πόδια, και να απολαύσουν τον καφέ τους. Bad timing (κακή ώρα Ελληνιστή) γιατί εκεί που ...η συνέχεια εδώ.
...κάθεσαι αμέριμνος ζουουουούμμ... Περνά μια μηχανή ανάμεσα από παιδάκια, σκυλάκια, ποδήλατα, καρότσια, γονείς που κάθονται ή παρακολουθούν τους γόνους τους ανέμελοι, ελίσσεται δεξιά αριστερά κέντρο ……..ουφ πέρασε, αλλά πίσω και άλλες δύο άντε πάλι η ίδια αγωνία , θα το περάσει το εμπόδιο θα την γλιτώσει ο Μπάμπης (σκύλος μπεζ μόνιμος κάτοικος της περιοχής, τραυματισμένος αρκετές φορές από μηχανάκια και αυτοκίνητα) , όρθιοι οι γονείς φωνάζουν έντρομοι τα παιδιά τους να δουν αν την γλίτωσαν και από αυτήν την επιδρομή και μετά ηρεμία για λίγο. ΩΧ χόντρυνε το παιχνίδι ένα 4x4 μεγάλων διαστάσεων έρχεται από την μεριά της πλατείας Σολωμού και ανεβαίνει ακάθεκτο προς τον Αγ. Μάρκο, πάλι αναστάτωση φωνές «κάντε στην άκρη αυτοκίνητο ….θα σε πατήσει…….πρόσεχε», άδικη η αναστάτωση είναι ο Τάδε σταμάτησε να πάρει την Κυριακάτικη εφημερίδα του και τα τσιγάρα του από το περίπτερο εκεί ανάμεσα, …παύση συναγερμού. Όχι κόκκινος συναγερμός πάλι ξαναμπήκε στο αυτοκίνητο και μαρσάρει ανεβαίνει και προσπαθεί να στρίψει δεξιά στην Λ.Ζήβα στριμώχνετε ανάμεσα από τα τραπέζια σπρώχνει λίγο τα τραπέζια ….μπρός – πίσω – γκάζι ώπα και φύγαμε... Ωχ και άλλη επιδρομή εδώ πιο επικίνδυνα 5 παπάκια ανεβαίνουν γκαζωμένα, πάλι πανικός, πάλι φωνές, πάλι συναγερμός αυτοί όμως πιο έξυπνοι έφυγαν προς την πάνω πλατεία. Το παιχνίδι αυτό μου θύμισε ένα ηλεκτρονικό που έπαιζα όταν ήμουν 20-22 ετών (στα ηλεκτρονικά του Παυλόπουλου για όσους θυμούνται) τις μύγες, που περνούσαν θυμωμένες από τους στρατιώτες σου και εσύ τους μετακινούσες γρήγορα- γρήγορα για να μην τους χτυπήσουν. Με το σύρε κ’έλα, και την σκέψη του παρελθόντος, πέρασε η ώρα ευτυχώς γλύτωσαν όλα τα παιδάκια, σηκωθήκαμε μαζέψαμε τα παιδιά μας, τα ποδήλατα μας και ξεκινήσαμε να φύγουμε και να δώσουμε ραντεβού την επόμενη Κυριακή, για τι πώς να το κάνουμε μας άρεσε πολύ. Ένοιωθα με την παρέα μου οι μόνοι που δεν είχαμε ευχαριστηθεί, οι μόνοι που φύγαμε τόσο αγχωμένοι και συγχυσμένοι από την όλη κατάσταση, μήπως έχω αρχίσει και γίνομαι δύστροπος, κοίταξα γύρω μου δεν είδα ανθρώπους που θα μπορούσα να τους πω την αγωνία μου, να τους μεταφέρω την ανησυχία μου, ας πούμε κάποιον αιρετό, φαίνεται αυτοί επειδή ξέρουν το τι συμβαίνει πηγαίνουν τα παιδιά τους σε σίγουρα μέρη και όχι στην πλατεία γιατί εκεί δεν είναι μέρος για τα βλαστάρια τους, να τα χτυπήσει και κανένας με μηχανάκι……..έ ποτέ... Θα ήθελα να σας αναφέρω τον πόνο μου αλλά δυστυχώς δεν είναι δυνατόν να ακούσετε μέσα στον βαθύ σας λήθαργο την δική μου την φωνή. Θα ήθελα να σας αναφέρω τις αγωνίες των παιδιών μου, αλλά δυστυχώς δεν συμπίπτουν με τις δικές σας που προτιμάτε τα παιδία σας κλεισμένα στα σαλόνια να παίζουν ηλεκτρονικά παιχνίδια. Θα ήθελα να σας αναφέρω την αγωνία πολλών σαν και μένα αλλά δυστυχώς απέχουμε αρκετά από τις επόμενες εκλογές γιατί τότε θα είναι η ώρα να βγείτε και να «αγκαλιάσετε» τα προβλήματα μας. Εμείς οι ηλικίας 40++ περάσαμε όμορφες στιγμές, που οι πιο πολλοί τις αναπολούμε και θα θέλαμε και τα παιδιά μας να περάσουν το ίδιο καλά. Εσείς που εκλεγμένοι βρεθήκατε να μας κουμαντάρετε, κάντε το, βάλτε μία τάξη. Είναι το μοναδικό που θέλει διάθεση και όχι χρήμα.
ΡΑΝΤΕΒΟΥ ΤΟ ΑΛΛΟ ΣΑΒΒΑΤΟΚΥΡΙΑΚΟ ΚΑΙ ΕΧΕΤΕ ΥΠΟΨΗΝ ΣΑΣ ΟΤΙ Ο ΤΟΥΡΙΣΜΟΣ ΕΙΧΕ ΔΥΟ ΜΕΓΑΛΑ ΚΑΚΑ
Α) ΜΑΣ ΑΛΛΟΤΡΙΩΣΕ
Β) ΛΟΓΩ ΤΗΣ ΑΝΟΙΚΟΔΟΜΗΣΗΣ ΣΤΕΡΕΨΑΝ ΤΑ ΧΩΡΑΦΙΑ ΚΑΙ ΔΕΝ ΦΥΤΡΩΝΕΙ ΠΛΕΟΝ ΚΟΥΤΟΧΟΡΤΟ.

Post: Dio.Pap.
Πατέρας τριών
ανήλικων παιδιών

5 σχόλια:

dimi είπε...

Συγχαρητήρια...........

Αργυρώ Κωνσταντινάκου είπε...

Το ίδιο γίνεται και στον υποτιθέμενο πεζόδρομο (Ρώμα) όταν λειτουργεί έτσι. Μόνο πεζόδρομος δεν είναι με τόσα μηχανάκια και ποδήλατα που περνούν με όση ταχύτητα ..διαθέτουν. Και δυστυχώς είμαστε όλοι θεατές γιατί κανονισμοί δεν τηρούνται ποτέ και πουθενά..

Laska είπε...

Ωραία η ανάρτηση και περιγράφει με ακρίβεια αυτά που συμβαίνουν στην πλατεία αυτή αλλά και σε πολλούς δρόμους του νησιού.

Όσο όμως η διακυβέρνηση ενός τόπου γίνεται με γνώμονα τη διατήρηση καρεκλών κάτω από καλομαθημένους κώλους κομματο-αναθρεμμένων (αυθ)αίρετων, αυτοί που καταπατούν τους νόμους θα απολαμβάνουν ατιμωρησία, επειδή απλά και μόνο ψηφίζουν κι έχουν σόι.

Χαρακτηριστικά ζακυνθινά παραδείγματα οι κάθε είδους πολεοδομικές αυθαιρεσίες, η αυθαιρεσία των οδηγών, η αυθαιρεσία των κυνηγών, η αυθαιρεσία των καφετεριών, η αυθαιρεσία ορισμένων καταστηματαρχών, η αυθαιρεσία... η αυθαιρεσία... η αυθαιρεσία...

Η αυθαιρεσία και η ατιμωρησία έχουν γίνει το κυρίαρχο καθεστώς.

Και μετά αναρωτιόμαστε για ποιο λόγο άραγε το νησί μας κι αυτή η χώρα κατέληξε στα μαύρα χάλια που έχει, ενώ την ίδια στιγμή ο καθένας μας κάνει ό,τι του περνά από το χέρι για να τη βουλιάξει ακόμα περισσότερο...

dennis είπε...

Πραγματικά η κατάσταση έχει ξεφύγει.
Για ένα διάστημα οι ζηταδες με τις μηχανές είχαν κάνει καλή δουλειά και η κατάσταση είχε βελτιωθεί, τον τελευταίο καιρό όμως έχει ατονήσει η αστυνόμευση , ιδίως για τους ευέλπιδες που ανεβάζουν τα τζιπ στη πλατεία δημοκρατίας , αγίου Μάρκου και Σολωμού η αστυνομία πρέπει να είναι αμείλικτη. Εξάλλου είναι και ένα καλό έσοδο για το δήμο , οι δημοτικοί αστυνομικοί πρέπει να δικαιολογήσουν την παρουσία τους και το μισθό τους.
Αρκετά ανεχθήκαμε τους επιδειξακιδες και τους γαμπρούς του κερατά όπως και αυτούς που χωρίς τσίπα ( ποιος την έχασε ?) κλείνουν τους κεντρικούς δρόμους διπλοπαρκαροντας για να πιουν τον καφέ τους στο διπλανό καφέ η να κάνουν τα ψώνια τους με το αμάξι έξω από το κατάστημα αδιαφορώντας για το πρόβλημα που δημιουργούν . Στο θέμα αυτό η αδιαφορία της αστυνομίας είναι τραγική και πολύ θα ήθελα ο αστυνομικός διευθυντής να ενημέρωνε ,προς γνώση και συμμόρφωση, για τις κλήσεις παράνομης στάθμευσης του τελευταίου μήνα , σίγουρα θα ντρεπόταν για τα λεφτά που παίρνει από την πολιτεία . Το ίδιο και ο δήμαρχος που με πολύ ταρατατζουμ πολλοί τον στηρίξαμε, αν δεν μπορεί τα δύσκολα ας φροντίσει τα πιο εύκολα , μας εγγυήθηκε αλλαγή στην πόλη και μέχρι σήμερα η ζωή του πολίτη δεν έχει διαφοροποιηθεί εντελώς σε τίποτε . Η απογοήτευση που διακατέχει τους πολίτες γρήγορα θα μετατραπεί σε φωνή διαμαρτυρίας . Λεφτά μπορεί να μην υπάρχουνε , αλλά φαίνεται ότι δεν υπάρχει ούτε η θέληση για αλλαγές που δεν κοστίζουν τίποτε . Δήμαρχε αν δεν σπάσεις αυγά ομελέτα δεν γίνεται

petros είπε...

ΕΡΩΤΗΣΗ ΕΝΟΣ "ΗΛΙΘΙΟΥ" : ΑΡΑΓΕ ΠΟΣΕΣ ΓΚΟΜΕΝΕΣ ΡΙΞΑΝΕ ΤΑ ΒΛΑΧΟ-ΖΑΚΥΝΘΙΝΟΠΟΥΛΑ ΜΕ ΤΙΣ ΓΚΑΖΙΕΣ ΤΟΥΣ;;
ΓΙΑΤΙ ΕΑΝ ΕΙΝΑΙ ΠΟΛΛΕΣ ΝΑ ΤΡΕΞΩ ΝΑ ΑΓΟΡΑΣΩ ΚΑΙ ΕΓΩ ΜΗΧΑΝΑΚΙ !!!!!!!!!