Ανέκδοτα ποιήματα από το "μαύρο κουτί" του Διονύση Φλεμοτόμου.

Ένας από τους πλέον ολιγογράφους, αλλά καίριους και τελεσφόρους, εργάτες της Τέχνης του Ποιητικού Λόγου στη σύγχρονη (ασύγχρονη εν πολλοίς) Ζάκυνθο είναι ο Διονύσης Φλεμοτόμος, ποιητής της γενιάς του ιδιωτικού οράματος, όπως ο ίδιος αυτοπροσδιορίζεται. Ο λόγος του σε αγγίζει, όπως περίπου το οινόπνευμα στην πληγή. Τσούζει και ιάται ταυτόχρονα. Δεν θωπεύει αδιέξοδα, αλλά, μιλώντας την αλήθεια των καταστάσεων και των εσωτερισμών, οδηγείται σε δικαίωση και κάθαρση, με την αρχαιοελληνική έννοια. Ο στίχος του, για να παραχθεί, έχει προηγουμένως βιωθεί. Η συνέχεια του κειμένου εδώ από το pakapodistrias.blogspot.