Χατζηγιάννης BackStage1

Όταν ο πατέρας του, το 1987, του χάρισε μια κιθάρα, ούτε που θα φανταζόταν ότι ο μικρός Μιχάλης Χατζηγιάννης, μετά από λίγα χρόνια, θα γέμιζε τα στάδια και τα θέατρα. Πανικός για ένα εισιτήριο. Παροξυσμός ενθουσιασμού από χιλιάδες fun κάθε ηλικίας.
Ο Μιχάλης Χατζηγιάννης έχει καταφέρει κάτι το μοναδικό για τα Ζακυνθινά δεδομένα. Τα τέσσερα τελευταία χρόνια καταφέρνει να γεμίζει το υπαίθριο Δημοτικό Θέατρο με περισσότερους από 2300 θεατές κατά μέσο όρο! Όσοι γνωρίζουν, ότι το θέατρο μας, με 1500 άτομα δείχνει γεμάτο, καταλαβαίνουν τι σημαίνει 2500 εισιτήρια και 250 προσκλήσεις! Είναι μοναδικό το γεγονός, ότι στη περυσινή συναυλία, τα 2300 εισιτήρια, που είχαν εκδοθεί, εξαντλήθηκαν 8 ώρες πριν από την έναρξη της εκδήλωσης. Είναι μοναδικό το γεγονός ότι το καλοκαίρι που πέρασε, ο Χατζηγιάννης έκανε ρεκόρ εισιτηρίων όλων των εποχών. Στο ταμείο του θεάτρου πουλήθηκε και το τελευταίο εισιτήριο με αριθμό 2.500!

Αν υπάρχει συνέχεια, κλικ εδώ ...

Χατζηγιάννης BackStage2

Γεννημένος στις 5 Νοεμβρίου του 1978 στη Λευκωσία, με καταγωγή όμως από την κατεχόμενη Κερύνεια, στα 9 του, ο πατέρας του, του χάρισε ως δώρο μία κιθάρα, η οποία έγινε και η αφορμή να γραφτεί στο ωδείο. Ο Γιώργος Χατζηνάσιος, του ζητά για να συμμετάσχει στο CD "Άγγιγμα Ψυχής" για την ομώνυμη τηλεοπτική σειρά του ANT1. Από εκείνη τη στιγμή ο Μιχάλης γίνεται γνωστός σε όλη την Ελλάδα και το αστέρι του αρχίζει να λάμπει.
Σήμερα είναι ο σημαντικότερος εκφραστής της ελληνικής ποπ σκηνής, ενώ η παρουσία του στην τελετή λήξης των Ολυμπιακών Αγώνων της Αθήνας και η συνεργασία του με την Cosmote, του προσθέτουν δημοσιότητα μέρα με την ημέρα. Σε όλες του τις συναυλίες ο Μιχάλης επιδικνείει έναν μοναδικό επαγγελματισμό, χωρίς καμία επιτήδευση ή παράλογη απαίτηση.Το catering (ποτά – αναψυκτικά – φαγητό – άλλες παροχές) που ζητά η εταιρία παραγωγής είναι από τα πιο λιτά που έχουμε δει! Χυμοί, φρούτα, νερά και ελάχιστα οινοπνευματώδη δεν είναι μια συνηθισμένη απαίτηση για έναν καλλιτέχνη, αφού άλλοι, επιμένουν να ζητούν ειδικά κρασιά ή πανάκριβες σαμπάνιες και σπάνια λικέρ τα οποία δεν τα καταναλώνουν, αλλά τα παίρνουν μαζί τους!

Αν υπάρχει συνέχεια, κλικ εδώ ...

Χατζηγιάννης BackStage3

Από την πρώτη του συναυλία στη Ζάκυνθο, εμπιστεύεται σχεδόν τους ίδιους ανθρώπους. Manager, φροντιστής, συνοδοί, ηχολήπτης, μουσικοί είναι οι ίδιοι κάθε χρόνο και οι περισσότεροι Κύπριοι. Είναι χαρακτηριστικό ότι από τους 4-5 που έχουν άμεση πρόσβαση στο καμαρίνι του, οι τρεις είναι παιδικοί του φίλοι και ο τέταρτος ο αδελφός του! Στο sound check πριν από τη συναυλία, ο Μιχάλης είναι αυτός που μεταδίδει το κέφι και στο υπόλοιπο γκρουπ. Παρά το εξαντλητικό του πρόγραμμα, -συναυλία κάθε μέρα, ύπνος, λεωφορείο, ξενοδοχείο, sound check και ξανά από την αρχή σε άλλη πόλη – ο Χατζηγιάννης το βράδυ απογειώνετε και απογειώνει το κοινό του. Δεν είναι και πολλές οι συναυλίες που ο κόσμος περνάει τόσο καλά και διασκεδάζει τόσο πολύ! Και ενώ το κοινό του Χατζηγιάννη είναι κατά βάση νεανικό, δεν λείπουν και οι εξαιρέσεις!
Στην τελευταία συναυλία του, την Παρασκευή 19 Αυγούστου 2005, και ενώ η συναυλία είχε ξεκινήσει μια ώρα πριν, τρεις καλοντυμένες κυρίες, ντυμένες στην πένα, διανύοντας την έκτη δεκαετία της ζωής τους, περίμεναν μπροστά από το ταμείο του θεάτρου. Νομίζοντας ότι περιμένουν τα …εγγόνια τους, τις ενημερώσαμε ότι η συναυλία θα τελειώσει μετά τα μεσάνυχτα και θα μπορούσαν να επιστρέψουν μετά από 2 ώρες. Εκείνες όμως ζητούσαν εισιτήρια για τον Χατζηγιάννη! Στην απάντησή μας, ότι δεν υπάρχουν άλλα εισιτήρια και ότι τους επιτρέπουμε να περάσουν δωρεάν μέσα στο θέατρο, αλλά θα πρέπει να κάτσουν όρθιες για τις επόμενες 2 ώρες -πράγμα που θα ήταν εξαντλητικό για τρεις ηλικιωμένες κυρίες- η απάντησή τους ήταν κεραυνός. «Δεν μας πειράζει. Και τα Δώδεκα Ευαγγέλια ορθές τ’ ακούμε την Μ. Πέμπτη»!

Αν υπάρχει συνέχεια, κλικ εδώ ...

Χατζηγιάννης BackStage4

Παρότι ελάχιστοι έχουν καταφέρει να πάρουν ένα αυτόγραφο από τα χέρια του Χατζηγιάννη, αυτό δεν πρέπει να θεωρείτε ως δείγμα βεντετισμού, αφού η θέληση του καλλιτέχνη για άμεση επαφή με το κοινό του είναι δεδομένη. Μέχρι σήμερα “σκοντάφτουμε” στην αμέριστη φροντίδα που τρέφει ο Μιχάλης για την ασφάλεια των νέων παιδιών που θα στριμωχτούν και ίσως χτυπήσουν στην προσπάθειά τους να αποκτήσουν ένα αυτόγραφο.
Κάθε χρόνο αναβάλουμε, για την επόμενη φορά τα αυτόγραφα, αφού θα έχουμε πάρει όλο και πιο εξειδικευμένα μέτρα ασφαλείας που απαιτούνται για τέτοια περίσταση. (Άραγε ένας λόχος security θα είναι αρκετός για να βάλει σε τάξη 700 νέα παιδιά που περίμεναν δύο ώρες μετά το τέλος της συναυλίας για ένα αυτόγραφο;) Με λίγη υπομονή, ίσως το καλοκαίρι του 2006, καταφέρουμε να έχουμε και τα αυτόγραφα!

Αν υπάρχει συνέχεια, κλικ εδώ ...