«Αυτή είναι η φημισμένη Φιλαρμονική σας», ρώτησε ειρωνικά ο Αθηναίος επισκέπτης…

…τον Ζακυνθινό ξεναγό του, την ώρα που από μπροστά τους περνούσαν 15 άτομα με στολές και όργανα φιλαρμονικής ορχήστρας. «Όχι» του απάντησε ο ξεναγός. «Την καλή, τη μεγάλη Φιλαρμονική μας, δεν τη βγάζουμε στον Επιτάφιο, παρά μόνο στις Εθνικές επετείους», του δικαιολογήθηκε ο Ζακυνθινός, προσπαθώντας να αποφύγει περισσότερες ερωτήσεις, για τις οποίες, δεν θα υπήρχαν απαντήσεις. Γιατί, τι να απαντήσει ο κακόμοιρος ο ξεναγός όταν, από τη Φιλαρμονική που παιάνισε στους πρώτους Ολυμπιακούς Αγώνες στο Καλλιμάρμαρο, έχει μείνει μόνο η σκιά της. Τι να πει και τι να εξηγήσει ο κακόμοιρος ο ξεναγός; Ότι η Φιλαρμονική είναι ξεσπιτωμένη, και κάνει πρόβες σε παράγκες στην πλαζ του Ε.Ο.Τ, με όργανα που αγοράστηκαν πριν από 7 χρόνια; Ότι δεν υπάρχει Διοικητικό Συμβούλιο; Ότι ακόμη και αυτοί οι δεκαπέντε που κατεβαίνουν στις παρελάσεις, το κάνουν με πατριωτισμό, μόνο και μόνο επειδή πονάνε και αγαπάνε την ιστορία και τη φήμη της Φιλαρμονικής; Πώς να δικαιολογηθεί ο κακόμοιρος ο ξεναγός σε “κακόβουλες” ερωτήσεις που κάνουν οι κάθε λογής “μυστήριοι” επισκέπτες;

Αν υπάρχει συνέχεια, κλικ εδώ ...

Στο Νομαρχιακό Συμβούλιο, θα συζητηθεί το θέμα του νέου Λιμανιού στα Λαζαρέτα…

…και η απόφαση που θα ληφθεί είναι εκ των προτέρων γνωστή. Ναι στο νέο λιμάνι, εφόσον εξασφαλιστούν οι πιστώσεις και γίνουν και τα έργα που έχουν προγραμματιστεί για το παλιό λιμάνι. Δηλαδή το Νομαρχιακό Συμβούλιο θα εφαρμόσει την λαϊκή ρήση που λέει, «και την πίτα ολόκληρη και τον σκύλο χορτάτο». Δηλαδή, αν το “εφόσον εξασφαλιστούν….”, δεν ισχύσει, το Νομαρχιακό Συμβούλιο, θα είναι αντίθετο με την πρόταση για νέο Λιμάνι; Και ποιός θα έχει το θάρρος να το ανακοινώσει στο Βουλευτή, που το έχει καημό να φτιάξει ένα νέο λιμάνι στα Λαζαρέτα; Το άλλο λιμάνι στον Άγιο Νικόλα Βολιμών, συνεχίζει να κατακρημνίζεται και ο Δήμαρχος Ελατίων, έχει τον δικό του καημό, αφού κανένας δεν ενδιαφέρετε για το λιμάνι που βυθίζεται. Για αυτό γράφτηκε και το τραγούδι «κάθε λιμάνι και καημός, κάθε καημός και πίκρα»!

Αν υπάρχει συνέχεια, κλικ εδώ ...

Με τις πρώτες πτήσεις τσάρτερ έφτασαν οι πρώτοι Ολλανδοί, μαζί και οι μικρές Ολλανδέζες…

…ανοίγοντας την φετινή τουριστική σεζόν. Οι προγραμματισμένες πτήσεις είναι περισσότερες, τα αεροπλάνα μεγαλύτερα, αλλά οι επιβαίνοντες τουρίστες λιγότεροι! Και επειδή στα ξενοδοχεία δεν κοιμούνται αεροπλάνα, αλλά άνθρωποι, οι τιμές ανά δίκλινο, παρουσιάζονται αισθητά μειωμένες. Βέβαια οι πρώτοι επισκέπτες θα “ζεστάνουν” την τοπική αγορά και ήδη έχει αρχίσει να αναπτύσσεται μια αισιοδοξία, για τη φετινή τουριστική περίοδο. Ευτυχώς που φέτος, άρχισαν τον Απρίλιο οι πτήσεις, γιατί σε διαφορετική περίπτωση, οι επιχειρηματίες θα είχαν αρχίσει τις πτύσεις, προς κάθε κατεύθυνση, που θα ήταν ύποπτη, για τις όποιες τυχόν μειώσεις στην προσέλευση τουριστών. Και καλά να ξεκινήσουν να πτύουν τους τοπικούς παράγοντες που τόσες δεκαετίες δεν αξιώθηκαν να κάνουν ένα σοβαρό έργο υποδομής. Το πτύει προς τον πλανητάρχη, πως θα το κατάφερναν;

Αν υπάρχει συνέχεια, κλικ εδώ ...

Λιγότεροι κατά 1335, ήταν οι επιβάτες των πλοίων, κατά τη φετινή Πασχαλινή περίοδο…

…σε σχέση με την αντίστοιχη περσινή. Λιγότερα ήταν και τα ΙΧ, λιγότερα και τα λεωφορεία, αλλά περισσότερα τα φορτηγά! Δηλαδή υπήρξε επάρκεια αγαθών και έλλειψη καταναλωτών. Ίσως έτσι να “δικαιολογούνται” φαινόμενα αισχροκέρδειας που παρατηρήθηκαν σε ορισμένα καταστήματα, και ανάγκασαν μερικούς “δύστροπους” τουρίστες να διαμαρτύρονται στα τοπικά ραδιόφωνα, για τις τιμές που βρήκαν μπροστά τους. Πέντε ευρώ ο καφές φραπέ, οκτώ η μακαρονάδα η νηστίσιμη, έλεγαν οι επισκέπτες και συμπλήρωναν, ότι θα το σκεφτούν να ξαναπεράσουν από το νησί. Ο καθένας μπορεί να κατανοήσει την αγανάκτηση κάθε επισκέπτη που πλήρωσε 1704 δραχμές για μια κουταλιά καφέ, μια κουταλιά ζάχαρη, λίγο νερό και ένα καλαμάκι. Ο καθένας μπορεί να κατανοήσει την αγωνιώδη προσπάθεια του κάθε καταστηματάρχη, να καλύψει τα λειτουργικά έξοδα δύο μηνών, μέσα σε πέντε μέρες. Ο καθένας μπορεί να δικαιολογήσει και την αγανάκτηση των τουριστών, αλλά και την αγωνιώδη προσπάθεια του καταστηματάρχη. Εκείνο που κανένας δεν θα μπορέσει να δικαιολογήσει, είναι η απουσία των πραγματικών υπευθύνων. Δεν φταίνε οι Υπηρεσίες που δεν κάνουν ελέγχους. Δεν φταίνε οι τουρίστες που θέλουν τσάμπα τον φραπέ. Δεν φταίνε οι καταστηματάρχες που πουλάνε όσο θέλουν. Φταίνε οι 1335 επισκέπτες που φέτος δεν ήρθαν, και προκάλεσαν τα τόσα δεινά σε τούτο το νησάκι. Ας βρούμε ποιοι είναι και ας λογοδοτήσουν!

Αν υπάρχει συνέχεια, κλικ εδώ ...

Με μάσκες κυκλοφορούν οι γιατροί στο Νοσοκομείο…

…και οι ασθενείς και οι επισκέπτες, έχουν αρχίσει να ανησυχούν και να αναρωτιούνται, αν πρόκειται για άσκηση ή αν κάποιο περιστατικό ανάγκασε το προσωπικό να κυκλοφορεί με αυτό τον τρόπο στους διαδρόμους και στις κλινικές. Επειδή πολλοί έχουν αρχίσει να θεωρούν πιθανό το ενδεχόμενο της παρουσίασης κρούσματος άτυπης πνευμονίας και στην Ελλάδα, επειδή οι τηλεοράσεις φέρνουν καθημερινά, δυσάρεστα νέα για την εξέλιξη αυτής της επιδημίας, επειδή η έλλειψη ενημέρωσης επιτείνει την ανησυχία και μπορεί να δημιουργήσει ακόμη και πανικό, θα ήταν ευχής έργο, αν η Διοίκηση του Νοσοκομείου, ενημέρωνε την κοινή γνώμη για ότι συμβαίνει στο Ίδρυμα και έχει σχέση με την εν λόγο ασθένεια. Ακόμη και αν το μέτρο της κυκλοφορίας με μάσκα, εφαρμόστηκε για προληπτικούς και μόνο λόγους, θα ήταν χρήσιμο, αυτό να ανακοινώνετε, σε κάθε επισκέπτη, με μια απλή ανακοίνωση που θα είχε θυροκολληθεί στις εισόδους του Νοσοκομείου.

Αν υπάρχει συνέχεια, κλικ εδώ ...

Παρουσία του Μητροπολίτη και πολλών αιρετών γιόρτασε χθες το μοναστήρι του Αγ. Γεωργίου των Κρημνών…

…την γιορτή του πολιούχου Αγίου. Απών από την εκδήλωση ήταν ο Δήμαρχος Ελατίων, ενώ εκτός από τον Άγιο Γεώργιο τον Καβαλάρη, τιμήθηκε ένας ακόμη Άγιος. Ο Άγιος Αγαλιώτης, ο Δήμαρχος. Άγιο, τον προσφωνούσαν όλοι, ακόμη και ο Μητροπολίτης. Άγιε Αγαλιώτη, μήπως μπορείς να κάνεις ένα θαύμα; Τόσα χρόνια ο Άγιος Γεώργιος των Κρημνών, δεν τα κατάφερε να συμφιλιώσει το Μητροπολίτη με το Δήμαρχο Ελατιών. Μήπως εσύ, θα μπορούσες να κάνεις το θαύμα σου; Εσύ είσαι σε πλεονεκτική θέση, αφού και η Εκκλησία σε έχει παραδεχθεί, και ως Δήμαρχος, γνωρίζεις τις κινήσεις που πρέπει να γίνουν. Κάνε το θάμα σου Άγιε Αγαλιώτη, και τάμα σου κάνω μια λαμπάδα ίσα με το μπόι σου.

Αν υπάρχει συνέχεια, κλικ εδώ ...

«Βρέχει ο Θεός και θα βραχώ» τραγούδαγαν περισσότεροι από 1500 τουρίστες…

…την Κυριακή, στον υπαίθριο χώρο του αεροδρομίου. Η ξαφνική μπόρα και οι ελάχιστοι στεγασμένοι χώρου του αεροδρομίου, συντέλεσαν στην μεγάλη ταλαιπωρία ιδιαίτερα όσων έφευγαν για το εξωτερικό. Κάθε χρόνο, βρέξει δε βρέξει, το ίδιο πρόβλημα. Βαρεθήκαμε να το γράφουμε! Πόσο στοιχίζει ένα υπόστεγο και 500 καθίσματα; Ευτυχώς τόσα χρόνια τώρα, οι τουρίστες που έρχονται και ξανάρχονται στη Ζάκυνθο, συνήθισαν και διασκεδάζουν το πρόβλημα τους με τραγούδια και αστεία. Η ταλαιπωρία της αναμονής, κάτω από τον ήλιο, αποτελεί πλέον τουριστική ατραξιόν και μαθαίνουμε ότι έχουν προσκληθεί δύο Βρετανικά τηλεοπτικά δίκτυα για να τραβήξουν σκηνές με τους Άγγλους τουρίστες που περιμένουν μέχρι και 3 ώρες για να μπουν στα αεροπλάνα. Είμαστε απόλυτα βέβαιοι ότι και οι δύο Βρετανικοί τηλεοπτικοί σταθμοί θα συμβάλουν τα μέγιστα ώστε αυτή η πρωτότυπη τουριστική ατραξιόν να γίνει γνωστή σε όλους τους συμπατριώτες τους, έτσι ώστε του χρόνου να μας προτιμήσουν περισσότεροι Εγγλέζοι! Είμαστε σίγουροι ότι οι καταστάσεις που θα καταγραφούν δεν θα μας δυσφημίσουν, αλλά αντίθετα θα διαφημίσουν το νησί μας που κάνει τα πάντα προκειμένου οι τουρίστες να μείνουν δύο και τρεις ώρες παραπάνω, αντί να τους αφήσουμε να γυρίσουν στα σπίτια τους την ώρα που είχαν προγραμματίσει!

Αν υπάρχει συνέχεια, κλικ εδώ ...

Οι Τροχαία ξεκίνησε ελέγχους και μπλόκα στήνονται σε καθημερινή βάση…

…σε σημεία απρόβλεπτα αλλά και προβλέψιμα. Το Σάββατο μπροστά από το Δημοτικό Στάδιο η τσιμπίδα του νόμου έπιασε πολλούς οδηγούς φορτηγών οχημάτων που οδηγούσαν σακαράκες αντί για κανονικά οχήματα. Διαλυμένα λάστιχα, πειραγμένοι ταχογράφοι, υπερβολική ταχύτητα, κομμένες εξατμίσεις, εμπορεύματα χωρίς ιμάντες πρόσδεσης, οχήματα κίνδυνος-θάνατος. Χθες οι έλεγχοι επικεντρώθηκαν στους μοτοσικλετιστές και στα κράνη. Ίσως τελικά ο φόβος ότι στην επόμενη στροφή μας περιμένει ο τροχονόμος για να μας “γράψει”, να αποτελέσει σοβαρό κίνητρο για να κυκλοφορούμε με ασφαλή οχήματα, δεμένοι με τη ζώνη η φορώντας το κράνος. Ίσως έτσι σταματήσουμε να “γράφουμε” τη ζωή μας και τη ζωή όσων κινούνται στο οδικό δίκτυο …στα παλιά μας τα παπούτσια.

Αν υπάρχει συνέχεια, κλικ εδώ ...

Τέσσερα οχήματα ανεβασμένα στο πλακόστρωτο της πλατείας Σολωμού, μπροστά από την πόρτα του Πνευματικού Κέντρου…

…περίμεναν να τελειώσουν οι εκδηλώσεις με τους αδελφούς Ιταλούς από την Παβία, για να μεταφέρουν τους αιρετούς μας. Και καλά για το αυτοκίνητο του Μητροπολίτη. Αλλά τα υπόλοιπα οχήματα που καβάλησαν τις πλάκες της πλατείας, που πέρασαν από τον πεζόδρομο για να φτάσουν εκεί που έφτασαν τι δικαιολογία υπάρχει; Χάθηκε ο κόσμος να περιμένουν παραδίπλα από τον ΟΤΕ; Δεν θα μπορούσαν οι επιβαίνοντες να κάνουν 50 μέτρα απόσταση με τα πόδια; Κάτι τέτοιες λεπτομέρειες σχολιάζονται με καυστικό τρόπο από τους πολίτες και σχολιάστηκαν ανάλογα και από όσους είχαν πάει τα παιδιά τους για βόλτα στην πλατεία Σολωμού. Μια κυρία βλέποντας το θέαμα είπε: «Αν η ηγεσία του τόπου συμπεριφέρεται με αυτό τον τρόπο ποιο το παράδειγμα για τους υπόλοιπους πολίτες. Πως θα πείσουν τον κόσμο να αφήσει το αμάξι έξω από την πόλη και να κατέβει για ψώνια με τα πόδια, όταν οι ίδιοι κουβαλάνε το αμάξι τους ...μέσα στο Πνευματικό Κέντρο;

Αν υπάρχει συνέχεια, κλικ εδώ ...

Το κάγκελο στην πλατεία Αγίου Μάρκου αποτελεί αισθητική παρέμβαση…

…και να το θεωρήσουμε ως νέα μόδα ή πρόκειται αν υπάρχει και νέα παρέμβαση που θα διορθώσει το σημερινό χάλι. Όχι τίποτα άλλο, αλλά οι κάτοικοι και οι μαγαζάτορες της περιοχής τα τελευταία χρόνια έχουν γίνει μάρτυρες δεκάδων αμφιβόλου ποιότητας αισθητικών παρεμβάσεων. Τι να θυμηθούμε; Τις καναρινί ζαρντινιέρες, το σκαλοπάτι για να κατέβεις στην πλατεία; Και επειδή τους πολιτικούς δεν τους ψηφίζουμε για το καλό τους γούστο, ελπίζουμε η νέα Δημοτική Αρχή, όταν αποφασίζει να κάνει κάτι που θα αλλάζει την όψη ενός κοινόχρηστου χώρου, να έχει την τόλμη να ρωτά τους ειδικούς και να μην κάνει του κεφαλιού της. Διαφορετικά στο τέλος της τετραετίας θα αναγκαστούμε να πούμε και πάλι το γνωστό απόφθεγμα: “Και τα μυαλά στα κάγκελα”.

Αν υπάρχει συνέχεια, κλικ εδώ ...